Έχεις νιώσει ποτέ να σε κατακλύζουν οι απαιτήσεις των άλλων; Ή να βρίσκεσαι σε μια κατάσταση όπου η συμπεριφορά κάποιου σε βαραίνει συναισθηματικά; Αν ναι, τότε μάλλον ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για τα όρια. Τα όρια είναι σαν αόρατοι τοίχοι που προστατεύουν την ψυχική μας υγεία, τις σχέσεις μας και τον χρόνο μας. Δεν είναι εγωισμός. Είναι αυτοφροντίδα.
Στην καθημερινότητά μας, συχνά ξεχνάμε να θέσουμε όρια γιατί δεν θέλουμε να απογοητεύσουμε τους άλλους ή να φανεί ότι δεν θέλουμε να βοηθήσουμε. Όμως, όταν συνεχώς λέμε «ναι» χωρίς να σκεφτούμε τις δικές μας ανάγκες, μπορεί να αρχίσουμε να νιώθουμε κουρασμένοι ή πιεσμένοι. Η τοποθέτηση ορίων δεν σημαίνει ότι δεν νοιαζόμαστε για τους άλλους. Αντιθέτως, είναι ένας τρόπος να δείξουμε ότι σεβόμαστε τον εαυτό μας και τις ανάγκες μας.
Για παράδειγμα, στη δουλειά, αν κάποιος συνάδελφος συνεχώς σε πιέζει να αναλάβεις τα καθήκοντά του ή να αλλάξεις το πλάνο σου, είναι σημαντικό να τοποθετήσεις όρια με ευγένεια. Μπορείς να πεις, «Έχω το πρόγραμμά μου για σήμερα, αλλά αν χρειάζεσαι βοήθεια αύριο, θα χαρώ να το δούμε». Αν κάποιος παρεμβαίνει συνεχώς στον τρόπο που δουλεύεις, μπορείς να εκφράσεις τα όριά σου λέγοντας: «Εκτιμώ τη βοήθειά σου, αλλά προτιμώ να ακολουθήσω τον τρόπο που δουλεύω. Αν χρειαστεί κάτι, είμαι διαθέσιμη να το συζητήσουμε».
Τα όρια είναι εξίσου σημαντικά σε όλες τις διαπροσωπικές σχέσεις. Όποιοι κι αν είναι οι άνθρωποι στη ζωή μας, φίλοι, σύντροφοι ή άλλοι, όλοι χρειάζονται τον δικό τους προσωπικό χώρο και χρόνο. Συχνά μπορεί να βρεθούμε σε καταστάσεις όπου οι άλλοι ζητούν τη βοήθειά μας, την προσοχή μας ή τη στήριξή μας συνεχώς. Αν δεν θέσουμε όρια, είναι πολύ εύκολο να αισθανθούμε πιεσμένοι και εξαντλημένοι.
Για παράδειγμα, ας πούμε ότι ένας φίλος σου συνηθίζει να σε καλεί συνεχώς για να βγείτε, ακόμα κι όταν εσύ δεν έχεις διάθεση ή χρειάζεσαι χρόνο για τον εαυτό σου. Είναι σημαντικό να του το επικοινωνήσεις με ευγένεια, χωρίς να τον απορρίπτεις. Μπορείς να πεις: «Εκτιμώ που πάντα σκέφτεσαι να βγούμε μαζί, αλλά αυτές τις μέρες νιώθω την ανάγκη να μείνω λίγο μόνη μου και να ξεκουραστώ. Θα ήθελα πολύ να κανονίσουμε κάτι σύντομα, όταν θα είμαι πιο καλά». Έτσι, δείχνεις σεβασμό τόσο για τον φίλο σου όσο και για τις δικές σου ανάγκες, διατηρώντας τη σχέση ισορροπημένη. Ένας φίλος σου ακόμα, μπορεί συχνά να σου μιλάει για τα προσωπικά του προβλήματα και εσύ να νιώθεις ότι η συζήτηση σε βαραίνει συναισθηματικά. Είναι σημαντικό να θέσεις τα όριά σου με τρόπο που δείχνει κατανόηση σ´εκείνον αλλά και στις δικές σου ανάγκες. Μπορείς να πεις: «Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι αυτό που περνάς και θέλω να είμαι εδώ για σένα. Όμως, νιώθω ότι αυτή τη στιγμή χρειάζομαι λίγο χρόνο για να ανακτήσω την ενέργειά μου. Ίσως να το συζητήσουμε άλλη στιγμή που θα μπορώ να είμαι πιο συγκεντρωμένη». Με αυτόν τον τρόπο, δείχνεις ότι νοιάζεσαι, αλλά ταυτόχρονα φροντίζεις και τη δική σου ψυχική ισορροπία.
Το ίδιο ισχύει και για τις πιο στενές σχέσεις. Όταν δεν έχουμε χώρο για τον εαυτό μας, μπορεί να αρχίσουμε να νιώθουμε ότι δεν είμαστε σε θέση να δώσουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας στις σχέσεις μας. Όταν εκφράζουμε τα όριά μας με ευγένεια και σεβασμό, ενισχύουμε τη σύνδεση με τους άλλους και προστατεύουμε την ψυχική μας υγεία. Όταν δεν το κάνουμε, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να εξαντληθούμε, και τελικά αυτό δεν είναι καλό ούτε για εμάς, ούτε για τους άλλους.
Συμπερασματικά, τα όρια δεν είναι κάτι αρνητικό ή εγωιστικό. Είναι το βασικό εργαλείο για να προστατέψουμε την ψυχική μας υγεία, τις σχέσεις μας και τον χρόνο μας. Όταν μάθουμε να λέμε «όχι» με σεβασμό, φροντίζουμε και τον εαυτό μας και τους άλλους. Δεν χρειάζεται να νιώθουμε ενοχές για τις ανάγκες μας ή για τον χρόνο που αφιερώνουμε στον εαυτό μας. Είναι φυσικό να θέλουμε να βοηθήσουμε, να στηρίξουμε και να είμαστε εκεί για τους ανθρώπους μας, αλλά το να αναγνωρίσουμε τις δικές μας ανάγκες, είναι το πρώτο βήμα για να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι.
Όπως λέει η Κική Δημουλά: « Είναι τόσο απλό, και όμως, τόσο δύσκολο: το να αγαπάς τον άλλο, χωρίς να ξεχάσεις τον εαυτό σου».🧡
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου